Geschiedenis

Geschiedenis 

Onze groep heeft al een lange geschiedenis. Rode draad in de geschiedenis blijkt de huisvesting van de groep. Sinds 1968 zitten we in ons huidige onderkomen: een eigen clubhuis op een prachtige locatie. Dat is natuurlijk niet altijd zo mooi geweest, wat al snel blijkt als we in de archieven duiken. Wat ging vooraf en hoe is onze groep ontstaan? 

Wat is Scouting? 

Padvinderij (tegenwoordig officieel Scouting geheten) is een wereldwijde jeugdorganisatie die in 1907 opgericht is door Generaal “Lord Baden Powell”, een Engelsman. Het begon allemaal, met het door hem geschreven boek “Voor de Verkenner”. De ideeën uit dat boekje wilde hij in praktijk brengen. In Engeland had deze organisatie zo’n een enorm succes, dat ook in andere landen de padvinderij opkwam, onder andere in Nederland. In 1910 werd de eerste Nederlandse groep opgericht. 

 Lord Baden Powell 

Oprichting van onze groep 

In 1920 werd onze groep opgericht als jongensgroep. Opmerkelijk is dat de naam van de groep toen anders was, namelijk “Sta Pal”.De naam “Die Kantanky’s” is pas eind jaren dertig aan onze groep gegeven. Hoewel de groep over een omvangrijk archief beschikt, is het moeilijk om informatie van de begintijd te krijgen. Gelukkig is het stichtingsreglement van de groep wel bewaard gebleven, waardoor toch een beeld valt te vormen van de groep in de begintijd. Hieronder volgen enkele citaten uit het reglement: 

• “Stichting van de groep is geschied op 26 november 1920” 

• “Art. 1 De club stelt zich ten doel om jongens vanaf twaalf jaar en die behoren tot gezinnen waarvan ouders of voogden instemmen met het doel der club, een zedelijk, religieuze en lichamelijke opvoeding te geven.” 

• “Art. 5 De contributie bedraagt minstens f. 1,- per jaar bij vooruitbetaling te voldoen.” 

Na 1945 

In de oorlogsjaren was de padvinderij ten strengste verboden. De groep werd dan ook in 1943 gestopt, na eerst nog enkele jaren ondergronds te zijn doorgegaan. Op 10 juni 1945 werd de groep door initiatief van de heren Kamphuysen en Van Brul weer nieuw leven in geblazen. De eerste avond werd in de oude Ballenbakkerij van de Gebr. Kamphuysen aan de Peperstraat gehouden. De opkomst bleek verrassend: ruim 70 jongens. De tweede opkomst waren er ruim 90 jongens. En de derde opkomst 120! Uniformen waren er niet, het materiaal bestond uit een stuk touw van 6 meter lengte en de ruimte was veel te klein. Vandaar dat al snel verhuisd werd naar het voormalige Kazernegebouw bij het veemarktterrein (waar bioscoop Arcade nu is). Tegelijk werd de groep gesplitst in twee groepen: Groep II: “Die Kantanky’s” (de man met de grote hoed) en groep VIII: “Penjoeloeh” (de verkenner). Met geleend materiaal van de Prinses Julianaschool zoals touw en bankjes, waren de eerste jaren na de oorlog een succes. 

Accommodatienood! 

In 1953 begon echter het jarenlange touwtrekken om ruimte. Met spoed moest onze groep het Kazernegebouw verlaten. We mochten toen de tweede verdieping van het weeshuis betrekken in de Spieringstraat. De ruimte voor de verkenners en welpen was klein en gedurende de week moest de ruimte ook nog gedeeld worden met vier andere scoutinggroepen. 

In 1961 was er even hoop toen er sprake was over het bouwen van nieuwe jeugdhuizen bij Het Wiel, het meertje achter ons huidige clubhuis. Helaas was er tot 1964 niets hierover bekend. In dat jaar stond het weeshuis duidelijk op instorten. Op een gegeven moment mocht men er zelfs niet meer in omdat een gedeelte té gevaarlijk bleek te zijn. Uit pure nood hebben de speltakken enkele weken buiten moeten samenkomen op het Willem Vroesenplein. Hulp werd echter geboden door de pastoor van de Gouwekerk. De welpen en de Padvindersband mochten zolang in de Zeepfabriek samenkomen, terwijl de verkenners in een gebouw aan de Peperstraat opkomst hadden. Dit heeft een half jaar geduurd waarna het kerkbestuur ons liever kwijt wilde. Opeens mocht de groep in het (blijkbaar niet meer bouwvallige) weeshuis terugkomen. Op 15 december kreeg men een brief dat de groep er 31 december uit moest zijn. Wéér paniek dus! Gelukkig kon de groep terecht in oude schoollokalen aan de Keizerstraat en de Nieuwe Haven. 

Een eigen clubhuis 

Bovenstaande gelezen, zult u begrijpen hoe gelukkig de leiding was met een brief in februari 1968. Samenvattend stond in de brief, dat wanneer de groep binnen twee maanden een bouwplan klaar had met een kloppend financieel plan, er kans was dit plan te mogen indienen bij de gemeente Gouda. Het antwoord van de groep was, dat er al tijden een bouwplan aanwezig was, en daarom twee maanden veel te lang was. Binnen twee weken werd er een vergadering gehouden, waaruit kwam dat het bouwplan ingediend mocht worden. Deze vergadering was in maart 1968. Al op 31 juli werd de eerste paal geslagen: een fantastisch moment! Op hetzelfde moment was er grote hilariteit bij de aanwezigen, toen de toenmalig Hopman Kapteyn de aanwezige wethouder direct uitnodigde voor de opening: drie en halve maand later! U moet hierbij weten, dat het clubhuis grotendeels door ouders, leden en leiding van de groep zou worden gebouwd. Zo’n korte tijd was onmogelijk volgens velen. Over het hoofd werd gezien, dat de bouw tot in de puntjes voorbereid was. Het bouwen ging daarom voorspoedig. Omdat er nog geen weg was, werd het beton voor de fundering door een buis over een door de stam gepionierde brug over een sloot getransporteerd. Met paard en wagen werden er stenen aangevoerd. Toen de weg klaar was, konden de houten systeemelementen worden geleverd. Op vrijdag 12 oktober, om 7.00 uur werd door 15 man begonnen met het opzetten van het gebouw. 

’s Avonds waren er 50 mensen aanwezig. Om half 1 ’s nachts (dus binnen een dag) was het gebouw geheel opgebouwd: glasdicht, compleet met deuren en vloer! Op 23 november, dus binnen de afgesproken tijd was de officiële opening van het clubhuis. Hopman Kapteyn kreeg de sleutel overhandigd! Het gebouw bestond toen uit het grote lokaal, de huidige keuken en een leiderslokaal (waar nu het rowanlokaal is). 

Op een gegeven moment had de groep zoveel materiaal dat het magazijn, toen nog de zolder boven het rowanlokaal, te klein werd. In 1979 werd daarom een magazijn aangebouwd en tevens een groter halletje ten behoeve van een extra douche en wasbak.  

Meer speltakken… 

Niet alleen het clubhuis breidde uit, ook de groep is flink gegroeid: 

In 1978 werd Stam Eureka opgericht. Een actieve speltak speciaal voor de leiding en leden ouder dan 18 jaar. In 1986 kwamen er de rowans/sherpa’s bij voor jongens en meisjes van 15 tot 17 jaar. Van oorsprong is Die Kantanky’s een jongensgroep, maar met de oprichting van de kabouters op 5 januari 1991 en de gidsen in september 1993 kan met recht gesteld worden dat scouting ‘Die Kantanky’s’ een metamorfose heeft ondergaan: een groep voor jongens en meisjes! In 2001 zijn ook de bevers gestart, voor jongens en meisjes van vijf tot 7 jaar. Met de oprichting in 2012 van de 25+-stam voor de oudere stamleden kan met recht worden gezegd dat de club voor iedereen wat te bieden heeft.  

Hierdoor is de vereniging gegroeid van 100 leden in 1990 naar ongeveer 180 leden nu! 

…dus ook meer ruimte! 

Eind jaren tachtig was de Stam zo fors gegroeid dat ze niet meer paste in het huidige rowanlokaal. Besloten werd tot aanbouw van een apart stamlokaal, waarmee begin 1988 werd begonnen. Met hulp van ouders, leiding en (stam)leden werd ook deze klus geklaard.  

Met de verplaatsing van de kampvuurkuil van de huidige fietsenstalling naar de locatie bij Het Wiel, een schitterende achterwandschildering, aanleg van een beluchtingsysteem, een verbouwing van het magazijn compleet met stellingen, en last but not least een grote verbouwing van de keuken en het sanitair gedeelte is het clubhuis steeds completer geworden. 

Weer ruimtenood 

Tussen 1990 en 2010 is hierdoor de vereniging gegroeid van ongeveer 100 naar 180 leden en heeft de rowangroep een omvang gekregen die niet meer in het huidige rowanlokaal past. In 2010 is daarom besloten om plannen te maken voor een extra aanbouw naast de huidige fietsenstalling. Hier kunt u meer lezen over deze plannen.  

Verbouwingen en einde bevers 

In 2014 kreeg de aanbouw gestalte en kwam er aan de voorzijde een lokaal bij, ons huidige rowanlokaal, met een extra sanitaire ruimte en werd er aan de zijkant een nieuw magazijn geplaatst voor meer opslag. Het oude rowanlokaal werd voorzien van een compleet, mooi kookeiland. In de loop naar ons jubileumjaar, 2020, werden verschillende projecten aangepakt. Zo is het plafond in *jaartal* vervangen en de vloer in 2016 vernieuwd. Helaas hielden de bevers in 2019 op te bestaan. 

100 jaar jubilieum en het coronavirus 

Op 11 januari 2021 werd ons jubilieumjaar feestelijk geopend door de burgemeester en onthulden we de nieuwe achtermuur in het grote lokaal en ons logo. Het was een veelbelovend begin van een jaar vol van festiviteiten, was het niet dat die alleen verstoord door het coronavirus. De maatregelen van de overheid zorgden ervoor dat de opkomsten tot twee keer toe moesten worden stilgelegd en het meer dan een jaar niet toegestaan was om met grote groepen binnen zonder afstand samen te komen. Zodoende werd besloten de festiviteiten te staken en uit te kijken naar het volgende jubileum. 

Nieuw tuinperk 

In 2021 is de tuincommissie opgericht, waardoor ons terrein nu een composthoop en moestuin herbergt.”